Bro Jeremy

  Naiimpluwensyahan ng isip ang buhay — Ngunit ang Diyos pa rin ang mas makapangyarihan. Totoo na ang paraan ng pag-iisip natin ay may malaking epekto sa ating kilos, emosyon, ugali, at mga desisyon. Kapag paulit-ulit na pinapakain ng tao ang kaniyang isip ng takot, galit, o kawalan ng pag-asa, unti-unti ring nahuhubog ang kaniyang pamumuhay ayon dito. Ngunit kapag ang isip ay pinupuno ng katotohanan, karunungan, at mga bagay na makadiyos, ang buhay ay mas nagiging maayos at matuwid. Sinasabi ng Kasulatan: “Huwag kayong makiayon sa sanlibutang ito, kundi magbago kayo sa pamamagitan ng pagbabago ng inyong pag-iisip.” — Roma 12:2 At: “Sapagkat kung ano ang iniisip niya sa kaniyang puso, gayon siya.” — Kawikaan 23:7 Kaya mahalaga ang isip. Ang isip ay maaaring maging pintuan ng kabanalan o kasalanan. Ang paulit-ulit na iniisip ay maaaring maging ugali, at ang ugali ay maaaring maging direksiyon ng buhay. Ngunit bilang mga Cristiano, hindi tayo naniniwala sa “manifestation” o “law of a...

  Sa usapin ng pagkawala o pananatili ng kaligtasan, mahalagang alalahanin natin na ang Diyos ang may huling kapasyahan. Siya lamang ang lubos na nakakakilala sa puso at pananampalataya ng tao. Naniniwala ako na ang taong totoong sumampalataya kay Cristo ay may katiyakan ng kaligtasan sa Kanya. Ngunit alam din natin na bilang tao, tayo ay mahina at nagbabago. May mga panahon na malakas ang ating pananampalataya, at may mga panahon ding tayo ay nanghihina. Kaya patuloy tayong tinatawag ng Diyos na manatili kay Cristo at magpatuloy sa pananampalataya. Kaya ipagkatiwala natin ang ating kaligtasan sa Panginoon, hindi sa ating sariling pakiramdam o pananaw. Kung may mga kapatid tayong naniniwala na hindi nawawala ang kaligtasan, igalang natin sila. At kung may mga naniniwala naman na maaaring talikuran ng tao ang Diyos, unawain din natin sila. Sa huli, ang Diyos lamang ang may ganap na karapatang humusga at nakakaalam ng tunay na kalagayan ng puso ng bawat isa. Hindi natin nababasa a...

  Mga Sagot sa Buhay mula sa Bibliya: Mawawala ba ang kaligtasan kapag hindi nakadalo? Ang pagkakatipon ng iglesia ay mahalaga dahil ito ay kalooban ng Diyos para sa Kanyang mga anak. Hindi lamang ito simpleng “attendance,” kundi bahagi ng buhay ng pananampalataya, pagsamba, pakikinig sa Salita ng Diyos, pakikisama sa mga banal, at pagpapatibay sa isa’t isa. Sinasabi ng Biblia: “Huwag nating pabayaan ang ating pagkakatipon, gaya ng ugali ng iba, kundi palakasin natin ang loob ng isa’t isa...” — Hebrews 10:25 Ang iglesia ay hindi lamang organisasyon kundi katawan ni Cristo. Kaya ang isang tunay na mananampalataya ay natural na nagnanais makibahagi sa buhay ng iglesia, sa pagsamba, pananalangin, pag-aaral ng Salita, at pag-alala kay Cristo sa Hapunan ng Panginoon. Hindi tayo naliligtas dahil lamang sa “pagpasok sa church building.” Ang kaligtasan ay biyaya ng Diyos sa pamamagitan ni Jesu-Cristo. Ngunit ang isang naligtas ay tinatawag ding mamuhay nang tapat kay Cristo. Kaya...

  Sa panahon ngayon, maraming iglesia ang abala sa iba’t ibang programa, aktibidad, at mga gawain. Ngunit mahalagang itanong: Ano ba talaga ang sentro ng ating ministeryo? Kapag ang isang iglesia ay walang malinaw na vision at mission na nakaayon kay Cristo, madali itong matangay ng impluwensya ng mundo, personal na agenda, o pansamantalang uso. Nawawala ang direksyon, at unti-unting nawawala rin ang tunay na layunin kung bakit itinatag ni Cristo ang Kanyang Iglesia. Ang Iglesia ay hindi simpleng organisasyon lamang. Ito ay katawan ni Cristo, at si Jesus mismo ang ulo nito. Kaya’t ang direksyon ng Iglesia ay hindi dapat nakabatay sa kagustuhan ng tao kundi sa kalooban ng Diyos na ipinahayag sa Kasulatan. Ayon kay Jesus sa Dakilang Utos: “Humayo nga kayo at gawin ninyong mga alagad ang lahat ng mga bansa...” — Bible Ito ang sentrong mission ng Iglesia: gumawa ng mga alagad, ipangaral ang ebanghelyo, at akayin ang mga tao sa pagsunod kay Cristo. Hindi entertainment ang pangun...

Sa panahon ngayon, maraming istratehiya para sa pangangaral ang itinuturo ng iba’t ibang organizations, grupo, o mga iglesia. Kadalasan, ipinapakita na ang kanilang approach ang pinaka-epektibo. Dahil dito, mahalagang itanong: Mayroon bang iisang istratehiya na akma sa lahat? Higit pa rito, may itinuro ba si Jesus na fixed method para maabot ang mga tao, o ang mga ito ba ay bunga lamang ng ating pag-aaral at obserbasyon kung paano Siya nakipag-ugnayan sa iba? Kapag sinuri natin nang maingat ang Gospels, wala tayong makikitang ibinigay si Jesus na iisang formula o technique. Sa halip, ang makikita natin ay mas malalim: isang consistent na mensahe na ipinapahayag sa pamamagitan ng wise at context-sensitive na pakikitungo. Mahalaga ang pagkakaibang ito. Hindi nagbibigay si Jesus ng method na kokopyahin lang; nagbibigay Siya ng model na dapat unawain nang tapat. Upang masagot ito nang tama, kailangan nating hayaang magsalita ang teksto—pagmasdan kung paano talaga nakipag-ugnayan si Jesus s...

In Genesis 6:19–20, God commands Noah to bring pairs of animals into the ark so they may be preserved. At first glance, this may seem like a simple instruction within the flood narrative. But when we reflect more deeply, this moment reveals something profound about God’s power, human response, and the nature of true faith. 🐾 A Visible Sign of God’s Work The gathering of animals was not ordinary. Scripture emphasizes that the animals would come to Noah (Genesis 6:20). This suggests divine intervention—God Himself orchestrating creation to fulfill His purpose. Imagine the scene: Different kinds of animals approaching the ark Order, timing, and purpose in their movement A public event that people around could have witnessed This was not hidden. It was a visible sign of God’s activity . And yet, despite such a powerful display, many still did not believe. Why Didn’t People Believe? This raises an important question: If there were visible signs, why did people still reject the messag...