Mindset Matters, But God Matters More

 


Naiimpluwensyahan ng isip ang buhay — Ngunit ang Diyos pa rin ang mas makapangyarihan.

Totoo na ang paraan ng pag-iisip natin ay may malaking epekto sa ating kilos, emosyon, ugali, at mga desisyon. Kapag paulit-ulit na pinapakain ng tao ang kaniyang isip ng takot, galit, o kawalan ng pag-asa, unti-unti ring nahuhubog ang kaniyang pamumuhay ayon dito. Ngunit kapag ang isip ay pinupuno ng katotohanan, karunungan, at mga bagay na makadiyos, ang buhay ay mas nagiging maayos at matuwid.


Sinasabi ng Kasulatan:

“Huwag kayong makiayon sa sanlibutang ito, kundi magbago kayo sa pamamagitan ng pagbabago ng inyong pag-iisip.” — Roma 12:2

At:

“Sapagkat kung ano ang iniisip niya sa kaniyang puso, gayon siya.” — Kawikaan 23:7


Kaya mahalaga ang isip. Ang isip ay maaaring maging pintuan ng kabanalan o kasalanan. Ang paulit-ulit na iniisip ay maaaring maging ugali, at ang ugali ay maaaring maging direksiyon ng buhay.

Ngunit bilang mga Cristiano, hindi tayo naniniwala sa “manifestation” o “law of attraction” na nagtuturo na parang diyos ang isip ng tao at kaya nitong kontrolin ang realidad sa pamamagitan lamang ng pag-iisip.

Hindi itinuturo ng Bibliya na:

“Makukuha mo lahat basta isipin mo lang.”

“Ikaw ang lumikha ng sarili mong realidad.”

“Ang universe ang tutugon sa iyong iniisip.”


Sa halip, itinuturo ng Bibliya na:

Ang Diyos ang may kapangyarihan at soberanya sa lahat ng bagay.

Ang isip ay kailangang pasakop sa katotohanan ng Diyos.

Ang pananampalataya ay dapat humantong sa pagsunod, disiplina, at mabuting gawa.

Ang tunay na pag-asa ay nakaugat kay Cristo, hindi sa “self-power.”


Ang pagbabago ng buhay ay hindi lamang “positive thinking,” kundi bunga ng:

pakikinig sa Salita ng Diyos,

pananampalataya kay Cristo,

pagsisisi,

pagsunod,

at patuloy na paglakad sa Espiritu at katotohanan.

Ang isip ay mahalaga, ngunit ang isip ay hindi tagapagligtas. Si Cristo lamang ang Panginoon at Tagapagligtas.


Ang mindset ay mahalaga dahil naaapektuhan nito ang iyong pag-aaral, disiplina, at kinabukasan. Ngunit hindi sapat ang pag-iisip lang. Kailangan din ng:

katotohanan,

karunungan,

pagsisikap,

mabuting karakter,

at paggabay ng Diyos.


Ang tamang pag-iisip + tamang gawain + katotohanan ng Diyos = mas malusog at mas makadiyos na buhay.

Mga Komento

Mag-post ng isang Komento

Mga sikat na post sa blog na ito

Ang Tunay na Pagkakakilanlan ay Nagmumula sa Diyos

Imahe
Tinuturuan tayo ng mundo na kilalanin ang ating sarili… pero paano natin tunay na makikilala ang ating sarili kung hindi natin kilala ang ating Manlilikha? Nakatala sa Marcos 1:11 ang kumpirmasyon ng Ama tungkol kay Jesus kaagad pagkatapos ng Kanyang bawtismo. Pagkatapos Siyang bautismuhan, bumaba ang Espiritu Santo sa Kanya, at narinig ang tinig mula sa langit na nagsasabing Siya ang minamahal na Anak ng Diyos. Ipinapakita nito na bago pa man magsimula ang Kanyang ministeryo, malinaw nang ipinahayag ng Diyos ang Kanyang pagkakakilanlan. Makikita rin dito ang pagkilos ng Tatlong Persona ng Diyos, ang Ama, ang Anak, at ang Espiritu Santo, na sabay-sabay na kumikilos. Pinatutunayan nito na si Jesus ay banal, walang kasalanan, at lubos na sumusunod sa kalooban ng Ama. Hindi Niya kinailangang patunayan ang Kanyang sarili sa pamamagitan ng mga gawa muna, sapagkat kinilala na Siya ng Ama kung sino Siya. Ipinapaalala sa atin ng talatang ito na ang ating pagkakakilanlan ay hindi nakabase sa at...
Magbasa nang higit pa

Ang Pag-aaral sa Pananampalataya ng Tagapagbantay sa Filipos" (Acts 16:30–34)

Imahe
  🔍 Ang tagapagbantay ba ay tunay na naligtas? Nang ang tagapagbantay ay lumapit kina Pablo at Silas, ang kanyang tanong ay malinaw at direkta: “Mga ginoo, ano ang dapat kong gawin upang maligtas?” ( Gawa 16:30 ) Hindi ito simpleng tanong tungkol sa relihiyon o moralidad. Ito ay tanong tungkol sa kaligtasan mismo. Ano ang malinaw na sinasabi ng teksto? 1. May malinaw na sagot na ibinigay. Sumagot sina Pablo at Silas: “Manampalataya ka sa Panginoong Jesus, at maliligtas ka…” (Gawa 16:31) Pagkatapos nito: “At sinalita nila sa kanya ang salita ng Panginoon…” (v.32) Obserbasyon: Ang pananampalataya ang sentrong tugon na binigyang-diin. Ngunit hindi lamang ang kinakailangang gawin (v.31) ang  ipinaliwanag  kundi pati ang salita ng Diyos (v.32). 2. May agarang tugon mula sa tagapagbantay. Makikita sa teksto ang sunod-sunod na kilos: • Nakinig siya sa salita (v.32) • Nagpakita ng malasakit (hinugasan ang sugat, v.33) • Siya at ang kanyang sambahayan ay nagpabautismo (v.33) Obse...
Magbasa nang higit pa

PERSONAL INSIGHT: Nawawala ba ang kaligtasan o hindi?

Imahe
  Sa usapin ng pagkawala o pananatili ng kaligtasan, mahalagang alalahanin natin na ang Diyos ang may huling kapasyahan. Siya lamang ang lubos na nakakakilala sa puso at pananampalataya ng tao. Naniniwala ako na ang taong totoong sumampalataya kay Cristo ay may katiyakan ng kaligtasan sa Kanya. Ngunit alam din natin na bilang tao, tayo ay mahina at nagbabago. May mga panahon na malakas ang ating pananampalataya, at may mga panahon ding tayo ay nanghihina. Kaya patuloy tayong tinatawag ng Diyos na manatili kay Cristo at magpatuloy sa pananampalataya. Kaya ipagkatiwala natin ang ating kaligtasan sa Panginoon, hindi sa ating sariling pakiramdam o pananaw. Kung may mga kapatid tayong naniniwala na hindi nawawala ang kaligtasan, igalang natin sila. At kung may mga naniniwala naman na maaaring talikuran ng tao ang Diyos, unawain din natin sila. Sa huli, ang Diyos lamang ang may ganap na karapatang humusga at nakakaalam ng tunay na kalagayan ng puso ng bawat isa. Hindi natin nababasa a...
Magbasa nang higit pa