Bro Jeremy

  Sa usapin ng pagkawala o pananatili ng kaligtasan, mahalagang alalahanin natin na ang Diyos ang may huling kapasyahan. Siya lamang ang lubos na nakakakilala sa puso at pananampalataya ng tao. Naniniwala ako na ang taong totoong sumampalataya kay Cristo ay may katiyakan ng kaligtasan sa Kanya. Ngunit alam din natin na bilang tao, tayo ay mahina at nagbabago. May mga panahon na malakas ang ating pananampalataya, at may mga panahon ding tayo ay nanghihina. Kaya patuloy tayong tinatawag ng Diyos na manatili kay Cristo at magpatuloy sa pananampalataya. Kaya ipagkatiwala natin ang ating kaligtasan sa Panginoon, hindi sa ating sariling pakiramdam o pananaw. Kung may mga kapatid tayong naniniwala na hindi nawawala ang kaligtasan, igalang natin sila. At kung may mga naniniwala naman na maaaring talikuran ng tao ang Diyos, unawain din natin sila. Sa huli, ang Diyos lamang ang may ganap na karapatang humusga at nakakaalam ng tunay na kalagayan ng puso ng bawat isa. Hindi natin nababasa a...

  Mga Sagot sa Buhay mula sa Bibliya: Mawawala ba ang kaligtasan kapag hindi nakadalo? Ang pagkakatipon ng iglesia ay mahalaga dahil ito ay kalooban ng Diyos para sa Kanyang mga anak. Hindi lamang ito simpleng “attendance,” kundi bahagi ng buhay ng pananampalataya, pagsamba, pakikinig sa Salita ng Diyos, pakikisama sa mga banal, at pagpapatibay sa isa’t isa. Sinasabi ng Biblia: “Huwag nating pabayaan ang ating pagkakatipon, gaya ng ugali ng iba, kundi palakasin natin ang loob ng isa’t isa...” — Hebrews 10:25 Ang iglesia ay hindi lamang organisasyon kundi katawan ni Cristo. Kaya ang isang tunay na mananampalataya ay natural na nagnanais makibahagi sa buhay ng iglesia, sa pagsamba, pananalangin, pag-aaral ng Salita, at pag-alala kay Cristo sa Hapunan ng Panginoon. Hindi tayo naliligtas dahil lamang sa “pagpasok sa church building.” Ang kaligtasan ay biyaya ng Diyos sa pamamagitan ni Jesu-Cristo. Ngunit ang isang naligtas ay tinatawag ding mamuhay nang tapat kay Cristo. Kaya...

  Sa panahon ngayon, maraming iglesia ang abala sa iba’t ibang programa, aktibidad, at mga gawain. Ngunit mahalagang itanong: Ano ba talaga ang sentro ng ating ministeryo? Kapag ang isang iglesia ay walang malinaw na vision at mission na nakaayon kay Cristo, madali itong matangay ng impluwensya ng mundo, personal na agenda, o pansamantalang uso. Nawawala ang direksyon, at unti-unting nawawala rin ang tunay na layunin kung bakit itinatag ni Cristo ang Kanyang Iglesia. Ang Iglesia ay hindi simpleng organisasyon lamang. Ito ay katawan ni Cristo, at si Jesus mismo ang ulo nito. Kaya’t ang direksyon ng Iglesia ay hindi dapat nakabatay sa kagustuhan ng tao kundi sa kalooban ng Diyos na ipinahayag sa Kasulatan. Ayon kay Jesus sa Dakilang Utos: “Humayo nga kayo at gawin ninyong mga alagad ang lahat ng mga bansa...” — Bible Ito ang sentrong mission ng Iglesia: gumawa ng mga alagad, ipangaral ang ebanghelyo, at akayin ang mga tao sa pagsunod kay Cristo. Hindi entertainment ang pangun...

Sa panahon ngayon, maraming istratehiya para sa pangangaral ang itinuturo ng iba’t ibang organizations, grupo, o mga iglesia. Kadalasan, ipinapakita na ang kanilang approach ang pinaka-epektibo. Dahil dito, mahalagang itanong: Mayroon bang iisang istratehiya na akma sa lahat? Higit pa rito, may itinuro ba si Jesus na fixed method para maabot ang mga tao, o ang mga ito ba ay bunga lamang ng ating pag-aaral at obserbasyon kung paano Siya nakipag-ugnayan sa iba? Kapag sinuri natin nang maingat ang Gospels, wala tayong makikitang ibinigay si Jesus na iisang formula o technique. Sa halip, ang makikita natin ay mas malalim: isang consistent na mensahe na ipinapahayag sa pamamagitan ng wise at context-sensitive na pakikitungo. Mahalaga ang pagkakaibang ito. Hindi nagbibigay si Jesus ng method na kokopyahin lang; nagbibigay Siya ng model na dapat unawain nang tapat. Upang masagot ito nang tama, kailangan nating hayaang magsalita ang teksto—pagmasdan kung paano talaga nakipag-ugnayan si Jesus s...

In Genesis 6:19–20, God commands Noah to bring pairs of animals into the ark so they may be preserved. At first glance, this may seem like a simple instruction within the flood narrative. But when we reflect more deeply, this moment reveals something profound about God’s power, human response, and the nature of true faith. 🐾 A Visible Sign of God’s Work The gathering of animals was not ordinary. Scripture emphasizes that the animals would come to Noah (Genesis 6:20). This suggests divine intervention—God Himself orchestrating creation to fulfill His purpose. Imagine the scene: Different kinds of animals approaching the ark Order, timing, and purpose in their movement A public event that people around could have witnessed This was not hidden. It was a visible sign of God’s activity . And yet, despite such a powerful display, many still did not believe. Why Didn’t People Believe? This raises an important question: If there were visible signs, why did people still reject the messag...

Bahagi ito ng pakikipag-usap ko sa isang kapatid tungkol sa mga aktibidad sa simbahan: Tinanong niya, “Kasama ba sa mensahe ng Ebanghelyo ang mga gawain sa simbahan? Mahalaga ba ito sa kaligtasan ng isang tao o ito ay mga kultural na inaasahan lang ng mga modernong Kristiyano sa inyong lugar?” Naiintindihan ko ang punto mo. Dapat nating isagawa ang mga gawain sa simbahan dahil mahalaga ang mga ito, ngunit hindi dahil awtomatiko nitong ililigtas ang tao. Para sa akin, ang pagdalo ay hindi awtomatikong tanda ng kaligtasan, at ang hindi pagdalo ay hindi rin awtomatikong tanda ng kawalan nito. Gayunpaman, may kahulugan pa rin ang mga gawain na ito dahil: 1. Nakakatulong ito sa mga mananampalataya na manatiling nakatuon kay Kristo. 2. Hinihikayat nito ang mga hindi nananampalataya na makilala si Kristo at tanggapin Siya. Kaya’t ang tunay na relasyon kay Cristo ay kadalasang nagbubunga ng kagustuhang makipagtipon, lumago sa pananampalataya, at makilahok sa buhay ng simbahan. Naalala ko nang ...

Tinuturuan tayo ng mundo na kilalanin ang ating sarili… pero paano natin tunay na makikilala ang ating sarili kung hindi natin kilala ang ating Manlilikha? Nakatala sa Marcos 1:11 ang kumpirmasyon ng Ama tungkol kay Jesus kaagad pagkatapos ng Kanyang bawtismo. Pagkatapos Siyang bautismuhan, bumaba ang Espiritu Santo sa Kanya, at narinig ang tinig mula sa langit na nagsasabing Siya ang minamahal na Anak ng Diyos. Ipinapakita nito na bago pa man magsimula ang Kanyang ministeryo, malinaw nang ipinahayag ng Diyos ang Kanyang pagkakakilanlan. Makikita rin dito ang pagkilos ng Tatlong Persona ng Diyos, ang Ama, ang Anak, at ang Espiritu Santo, na sabay-sabay na kumikilos. Pinatutunayan nito na si Jesus ay banal, walang kasalanan, at lubos na sumusunod sa kalooban ng Ama. Hindi Niya kinailangang patunayan ang Kanyang sarili sa pamamagitan ng mga gawa muna, sapagkat kinilala na Siya ng Ama kung sino Siya. Ipinapaalala sa atin ng talatang ito na ang ating pagkakakilanlan ay hindi nakabase sa at...